Herijken en rust vinden

 Het is wat stiller op het blog, maar dat is ook niet zonder reden. Want mijn hoofd loopt momenteel een beetje over. Na het aankondigen van mijn "ontslag" dacht ik dat ik vooral onlading en euforie zal hebben dat ik dingen eigenlijk los kon laten. Maar zoals wel vaker het geval is, heb je niet veel te vertellen hierover en bepaald vooral je lichaam hoe hij hiermee omgaat. Daar kwam ik nu ook weer achter.

Ziekte, vermoeidheid, leven

De kop geeft het aan wat er in een notendop is geweest. Het moment dat je dingen loslaat, merk je pas dat je lichaam al een tijdje in overrun mode aan het werken is. Het moment dat je op de pauze knop drukt wordt je eraan herrindert dat dit zo is. Want voordat ik het wist, ben ik "ziek" geworden. Niet zo ziek dat ik niet meer aan het werk ben, maar wel mij "beroerd" voelen, slecht slapen wat daarbij niet helpt om er echt doorheen te komen. Want vermoeidheid zorgt ervoor dat dingen langer blijven sluimeren. Daarnaast kwam het leven, en specifiek mijn jongste dochter om precies te zijn, tot de briljante ingeving dat dit ook het beste moment was om niet meer in haar eigen bed te willen gaan slapen en het op een partijtje schreeuwen te zetten in de nacht. Tja ik kan je vertellen dat hielp niet mee en daarom ben ik drie tot vier weken later nog steeds "ziek". En dat is erg balen want ik had mijn eindperiode op werk anders voorgesteld. Nogmaals ik werk gewoon door, maar het voelt hierdoor anders dan ik van te voren had gedacht. Minder positiviteit en meer een beladen gevoel.

Laatste week van werken

Deze week ben ik ook begonnen aan de laatste week van werken. Dat is sowieso een verhaal apart hoe dat allemaal is gegaan maar ga ik jullie niet over vervelen. Dat ik teleurgesteld ben is denk ik wel helder door de methode waarop ik dit opschrijf. Maar goed ik moet het ook loslaten en dus probeer ik dat ook maar te doen.

Keuze gemaakt hoe nu verder

Daarnaast heb ik toch tijd gevonden om te bepalen hoe/wanneer ik ga beginnen met mijn volgende werkzaamheden. Door omstandigheden heb ik besloten om niet eerst een paar maanden rust te nemen maar eigenlijk al per mei te beginnen met het starten van mijn eigen onderneming. De marktomstandigheden lenen zich op dit moment namelijk erg goed om nu te beginnen en langzaam op te starten in plaats van eerste rust te nemen en te resetten. Dat klinkt wellicht contraproductief met mijn eerdere statement maar ik heb ook gemerkt dat verplicht rustnemen in mijn hoofd gewoon niet mogelijk is. Mijn hoofd loopt over met ideeen en ze daar laten zitten zorgt alleen maar voor meer ellende. Door het op deze manier op te lossen kies ik voor.
A. een rustig start moment met weinig verplichtingen 

B. Ideeen daadwerkelijk vorm kunnen geven en tijd aan spenderen zodra ze ontstaan

Dan gun ik mijzelf minimaal een jaar om te zien of mijn idee ook daadwerkelijk gaat werken als onderneming en dat is dan daarmee ook de tijd die ik mijzelf gun voordat ik definitief besluit of ik doorga met ondernemen, naast mijn onderneming een part-time baan neem. Of gewoon lekker helemaal stop met alles. Maar dat is nog ver weg. Eerst iets afsluiten en ondertussen langzaam wat opstarten terwijl ondertussen mijn lichaam weer even normaliseert van ziekte. Het eerste vooruitzicht hierbij is om lekker op vakantie te gaan. Dus daar gaan we sowieso van genieten!